aktualnościzdjęciaRada Regionalna SIPmultimedialne archiwumwładzeOferta wycieczkiProgram Adaptacyjność sukces przedsiębiorstwa
Poniedziałek, 23 października 2017
Imieniny: Edwarda, Marleny, Seweryna
Moment rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem niezdolnym do pracy z powodu długotrwałej choroby, gdy pracownik kilka lat wcześniej pracował już u tego pracodawcy

Pracownik był zatrudniony w naszym zakładzie w latach 1996-2001 na podstawie umowy o pracę. W lutym 2012 r. ponownie zatrudniliśmy pracownika na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Po przepracowaniu kilku dni pracownik stał się niezdolny do pracy i prawdopodobnie będzie chorował przez kilka miesięcy. Czy po 3 miesiącach niezdolności pracodawca będzie mógł skorzystać z art. 53 § 1 pkt 1a i rozwiązać umowę bez wypowiedzenia? Moje pytanie dotyczy istoty okresu zatrudnienia. W art. 53 § 1 pkt 1a mowa jest o mniej niż 6 miesiącach zatrudnienia u danego pracodawcy. Czy jest to wyłącznie aktualne zatrudnienie, czy też dolicza się poprzednie zatrudnienie?

W opisanej sytuacji do okresu zatrudnienia, od którego zależy moment rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy bez wypowiedzenia, należy uwzględnić poprzednie okresy zatrudnienia, nawet wtedy, gdy wystąpiły między nimi przerwy.

Pracownik niezdolny do pracy jest szczególnie chroniony

Co do zasady, pracownik niezdolny do pracy z powodu choroby podlega ochronie przed rozwiązaniem umowy. Ochrona ta ustaje dopiero w momencie, gdy niezdolność pracownika do pracy przekracza określoną w art. 53 kp długość. Zgodnie z art. 53 § 1 kp pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa:

  • dłużej niż 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy,
  • dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową.

O tym, jak długo pracownik niezdolny do pracy objęty jest ochroną przed rozwiązaniem stosunku pracy, w powyższym trybie decyduje przede wszystkim staż pracy u danego pracodawcy lub przyczyna niezdolności.

Trzeba zaliczyć wszystkie okresy zatrudnienia u danego pracodawcy

Przy ustalaniu okresu zatrudnienia, od którego zależy długość ochrony przez zwolnieniem nieobecnego pracownika (art. 53 kp), wątpliwości budzi kwestia wliczania poprzedniego okresu zatrudnienia pracownika w razie podjęcia po przerwie ponownie zatrudnienia u danego pracodawcy. Opierając się na literalnym brzmieniu omawianego przepisu, w którym mowa jest o "okresie zatrudnienia u danego pracodawcy", a nie "okresie zatrudnienia poprzedzającym powstanie niezdolności do pracy" należy uznać, że do okresu, o którym mowa w art. 53 kp, wlicza się wszystkie okresy zatrudnienia u tego samego (danego) pracodawcy, bez względu na przerwy, jakie wystąpiły między poszczególnymi umowami o pracę.

Potwierdzenia słuszności powyższej tezy można się doszukiwać przez analogię w zasadach ustalania długości okresów wypowiedzenia umów na czas nieokreślony, o których mowa w art. 36 Kodeksu pracy. Tam również (mimo braku jednoznacznie brzmiących przepisów) uznaje się, że przy wyznaczaniu okresu zatrudnienia należy uwzględnić wszystkie okresy zatrudnienia u danego pracodawcy, nawet wtedy, gdy między nimi występowały przerwy.

W konsekwencji w sytuacji przedstawionej w pytaniu pracodawca będzie mógł rozwiązać z pracownikiem niezdolnym do pracy umowę o pracę bez wypowiedzenia dopiero wówczas, gdy po wyczerpaniu okresu zasiłkowego, a w przypadku przyznania świadczenia rehabilitacyjnego - po upływie pierwszych 3 miesięcy jego pobierania - pracownik nadal będzie niezdolny do pracy.

Podstawa prawna:

  • art. 36, art. 53 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy.

« powrót